BorderlineMary na Facebook'u!

Borderline

"Straszliwa huśtawka nastrojów i uczuć, gniew złość, niezadowolenie, przybicie, smutek, rozwiązłość lub radość szybko ustępują sobie nawzajem. Jak grom z jasnego nieba spada nagła zmiana stanu psychicznego. Najbardziej błaha sprzeczka prowadzi do załamania nerwowego, najmniejsze nieporozumienie w kontaktach interpersonalnych skutkuje natychmiastowym zerwaniem stosunków" 
- Bowin Bandelow (niemiecki profesor, doktor nauk medycznych, psychoterapeuta)

Cierpiący na zaburzenie borderline wykazują niestabilność emocjonalną, impulsywność, mają niejasny lub zaburzony obraz samego siebie, problemy z kontrolowaniem gniewu, silne uczucie odrzucenia/opuszczenia, samookaleczenia. Zmagają się również emocjonalnie z depresją, zaburzeniami jedzenia, i/lub nadużywają substancji psychoaktywnych. Dotknięci tym zaburzeniem często tną się lub podpalają. Wiele osób, zwłaszcza we wczesnych latach, ma skłonności do myśli samobójczych i powtarzających się prób samobójczych. Takie niekonsekwentne zachowania najczęściej prowadzą do niestabilnych związków. A to nasila ich poczucie pustki, gniewu i rozpaczy spowodowanej poczuciem winy. Chory, nie mając żadnych powodów ku temu, może mieć okresy podejrzliwości względem innych (paranoja). Inne cechy to: nagłe wybuchy złości i wdawanie się w bójki.

Osoby z osobowością z pogranicza mają tendencje do podejmowania ryzykownych, impulsywnych zachowań takich jak używanie narkotyków, picie dużych ilości alkoholu, seks z przypadkowymi partnerami, napadowe obżarstwo. W sytuacjach stresowych ludzie z osobowością borderline mogą doświadczać urojeń, myśli prześladowczych, poczucia wyobcowania, braku poczucia czasu, wrażenia, że najbliższe otoczenie jest obce, utraty świadomości co do pewnych elementów z przeszłości, depersonalizacji. Osoby z osobowością borderline mogą mieć także problemy z koncentracją, co przekłada się na zdolność do nauki czy pracy. Wielu ludzi z osobowością z pogranicza cierpi na poważne schorzenia fizyczne takie jak silne i przewlekłe bóle, uczucie zmęczenia, artretyzm, cukrzycę.

Osobowość z pogranicza wiąże się z brakiem stabilności postrzegania siebie – w jednej chwili wysoka samoocena może zmienić się w poczucie własnej beznadziejności lub w poczucie bycia złą, nieprzyjemną, niesympatyczną osobą. Impulsywność związana z borderline przejawia się także w kontaktach seksualnych. Oznacza częste zmiany partnerów, trudności w utrzymaniu związku, ale również kłopoty z seksualną tożsamością. Kluczowym elementem osobowości z pogranicza jest emocjonalna niestabilność. Emocje osób z borderline można by opisać jako balansowanie na linie lub życie na ostrzu noża. Dobre samopoczucie w ciągu zaledwie kilku minut może przejść w stan silnego przygnębienia. Osobowość z pogranicza jest łączona z uczuciami silnego gniewu lub wewnętrznej pustki.

Źródło: www.psychiatria.pl


Artykuły o borderline




"Praca nad poczuciem wstydu u pacjentów z BPD, biorąc pod uwagę wskaźnik samobójstw jest kluczowa. Liczba badań mówiąca o wstydzie jako głównej emocji u osób cierpiących na zaburzenie osobowości z pogranicza, wskazuje, że nie należy odstawiać jej na boczny tor, zajmując się głównie złością i napadami gniewu."
~~~~~~~~~~


"Nie bój się diagnozy. Większość osób odczuwa ulgę. Wreszcie wiedzą, co im dolega. Mogą się zmienić i powoli zbudować fajne życie, o jakim zawsze marzyli."
~~~~~~~~~~ 


"Osoby cierpiące na borderline muszą, aby uniknąć kolejnych prób samobójczych, nauczyć się tolerować ból. Aby to mogło się zadziać, rodzina oraz terapeuta powinni wysłuchać i empatycznie podchodzić do osób cierpiących. Należy też unikać uporczywych pytań odnośnie powodów podjęcia próby samobójczej. W zamian za to konieczne jest uprawomocnianie emocji pacjenta. W tym celu często potrzebna jest terapia, a właściwie trening umiejętności najbliższych pacjenta. Jak podkreśla M. Linehan – ryzyko popełnienia samobójstwa jest sprawą priorytetową w terapii i regulacja tych zachowań powinna być celem pierwszorzędnym."

~~~~~~~~~~

"Samookaleczenie, czy zachowanie samo-destrukcyjne to zachowanie, które w swoim zamierzeniu nie ma prowadzić do śmierci. Jest próbą zredukowania stresu, poradzenia sobie z emocjami oraz wyrażenia tego, co czuje pacjent. Zwykle pacjent ma poczucie odrętwienia, przymusu zredukowania napięcia, oszołomienia, dużej dozy krytyki wobec samego siebie. Po dokonaniu aktu samookaleczenia się następuje krótkotrwała ulga. Dopiero później może dojść do pojawienia się emocji wtórnych– wynikających z tego, że doszło do samego aktu samookaleczenia.

Popularne posty